<p>Auto volgeladen, gezin aan boord: op naar Toscane</p>

Auto volgeladen, gezin aan boord: op naar Toscane

(

Foto:Auto volgeladen, gezin aan boord: op naar Toscane

)

Zomercolumn: De vuurdoop

  Mensen

BUSSUM - Als je eerste kind geboren wordt, weet je dat het moment gaat komen. Het moment dat op voorhand zo romantisch, gezellig en lekker knus lijkt, maar in werkelijkheid na elke kilometer minder aangenaam wordt.

De indringende lucht van Bifi worstjes die door het vettige plastic omhulsel hun weg omhoog hebben gevonden, het geluid van Thomas de Trein die ook na de veertiende keer afspelen uiteindelijk met z’n wagon los kan komen uit de rotsspleet en de eerste ‘papa, ik moet plassen’ nadat je nauwelijks de gemeente Gooise Meren hebt verlaten.

Jippie! We gaan met de auto op vakantie. Deze zomer krijg ik mijn vuurdoop. Een primeur die ik zo lang mogelijk heb uitgesteld. Maar een niet nader te noemen virus zorgt ervoor dat we dit jaar geen andere keuze hebben.

Hoewel ik van plan ben om in één ruk naar Toscane te rijden is de kans natuurlijk aanzienlijk dat ik bij hotel De Witte Bergen al pleit voor een eerste overnachting. Aan de voorbereiding zal het niet liggen.
We hebben besloten om gedurende de 1.400 kilometer tellende trip een alles-kan-en-mag-beleid te voeren.
Dat dit inhoudt dat onze kinderen met gelaserde ogen en maagzuur tot aan hun oksels op de plek van bestemming arriveren, nemen we voor lief.

Dvd-schermen zijn geïnstalleerd, iPads zijn opgeladen, cadeautjes voor elke grenspost zijn ingepakt en de koelbox die tussen Boet en Lou in staat, om zo te zorgen dat ze elkaar niet aanvliegen, is tot de nok toe gevuld met alles dat hun tere kinderhartje wensen kan.
Met deze munitie hebben we de hoop niet geheel overspannen op de plaats van bestemming aan te komen.

Groot risico van deze strategie is wel dat we een groot deel van de tocht in een ietwat zurige lucht moeten doorbrengen. Mijn dochter wordt doorgaans al misselijk als ik een rotonde iets te scherp aansnijd, dus ik ben benieuwd welke impact een Zwitserse bergpas heeft. En zeker als zij haar maag gulzig gevuld heeft met krentenbollen en kilo’s aan suikergoed.

Al klinkt dit misschien als een absoluut rampscenario, de beloning is ook veel waard. Als je al het voorgaande hebt getrotseerd, je de kinderen tevergeefs hebt geprobeerd uit te leggen waarom ze hun laatste plasje echt even moeten ophouden tot we uit Lombardije zijn en je de auto, die van binnen is volgeplakt met dierenstickers, op de camping hebt geparkeerd, dan wacht er een bord spaghetti vongole, met een lokaal glas wijn onder de Toscaanse zon. Dat maakt alles goed.

En op het moment dat je eindelijk volledig tot rust bent gekomen, de heenreis enkel nog een vage herinnering is en de zure lucht uit de autobekleding is verdampt… mag je de auto weer inpakken voor de terugreis.

Paul
paul@marcomman.nl
marcomman.nl

Meer berichten